Hayranlarını Mutlu Etmek İçin Müzik Yapıyor Adam Cohen Röportaj: Irmak Kaleli
Arkadaşlarımla keyifli bir gece geçirmek için babası Leonard Cohen'in izinden giden ve onun tarzından oldukça etkilendiğini kesinlikle gizlemeyen Adam Cohen'i dinlemek üzere 10 Aralık 2011 gecesi İstanbul Live'a gittim. Sonradan Cohen'e, çellosu, gitarı ve sakin vokaliyle eşlik edecek olan Mai Bloomfield'in dudaklarından dökülen “There is a storm in me, it's raining, it's breaking my heart, it's breaking me up” (İçimde bir fırtına var, yağmur yağıyor, kalbim kırılıyor, beni parçalara ayırıyor) nağmeleriyle başlattığı konser, tam da tahmin ettiğimiz gibi bizi bir huzur gezegenine götürdü.
Sıcak ve samimi tavırlarıyla sahneyi ısıtan Bloomfield, dokuz yaşındayken çello çalarak müzik yapmaya başlamış. Şu anda ABD'nin Los Angeles kentinde yaşayan genç sanatçı, müzik tarzını Amerikan folk rock olarak tanımlıyor. 1999 yılından beri Raining Jane adlı ABD'li bağımsız folk rock yapan bir müzik grubunun da söz yazarı, çellocusu ve vokalisti. Gecenin huzur perisi, konser sırasında Raining Jane ile de seslendirdikleri, grubun “The Good Match” (Doğru Eşleşme) albümünde yer alan “Wish You Were Here” (Keşke Burada Olsaydın) parçasıyla bizleri kendi hayal dünyasına davet etti. Kaliforniya'nın güneşli gökyüzünü kafamızda canlandırmamıza vesile olduktan sonra, son şarkısına geçti. Bloomfield'ın diğer parçalarına nazaran biraz daha hareketli olan ve insanın içinde mutluluk çiçekleri yeşerten neşeli aşk şarkısı “Eclipse”i (Tutulma) seslendirmesinin ardından merakla beklediğimiz an geldi ve Adam Cohen sahneye çıktı.
Cohen, “Korkunç güzel bir şehriniz var.” diyerek başta seyirciyi coştursa da sanatçının konserin devamındaki kendinden fazla emin tavırları ve aşırı güveni, ne yazık ki bir noktadan sonra bizlerle arasına garip bir mesafe girmesine sebep oldu. Sahnede “Sweet Dominique” (Tatlı Dominique), benim en sevdiğim şarkılarından “What Other Man” (Hangi Diğer Adam) ve kendisinin “bir Cohen şarkısı” olarak nitelendirdiği “Like a Man” (Adam Gibi) gibi parçaları seslendiren sanatçının yüksek enerjisi, konser boyunca tüm mekâna yayıldı. Şarkının, Cohen'in gitarının sesiyle dans eden
“I don't wanna love you like a man / By being above you like a man / I don't wanna hurt you like a man / But that's what I am” (Seni bir adam gibi sevmek istemiyorum / Bir adam gibi senden üstte olarak / Seni bir adam gibi üzmek istemiyorum / Ama ben buyum) sözleri, bize kadın-erkek ilişkilerini düşündürmeye başlamıştı bile. Dolayısıyla, aynı Leonard Cohen gibi, müziğini kadınlar ve ilişkiler üzerinden tanımlayan Adam Cohen'in şarkı sözlerine işleyen ataerkil ve cinsiyetçi literatür de kulaklardan ve gözlerden kaçmadı.
Konser sonrasında kendisiyle gerçekleştirdiğimiz söyleşide müzik yapmaya kendisinin karar vermediğini belirten Cohen, müziğin içine doğduğu için “müzik yapmak için seçilmiş” olduğuna inandığını söylüyor. Mesleğini, yaptığı müziği babasıyla paylaşarak, babasının da yaptığı müzikleri kendisiyle paylaşmasından beslenerek öğrendiğinin altını çizen sanatçı, müziğin babasıyla iletişim kurma yollarından yalnızca biri olduğuna inanıyor. Cohen'in idolleri arasında, babasının yanı sıra Bob Marley, Prince, Marvin Gaye, Aretha Franklin, Randy Newman ve Serge Gainsbourg da yer alıyor. Konserde, Marvin Gaye'e ait olan “What's Going On?” (Neler Oluyor?) şarkısını ve Leonard Cohen'in kalbimize işlediği “So Long Marianne” (Çok Uzun Zaman Oldu Marianne) isimli parçalarını da seslendirdi Adam Cohen.
Kendisini bir “aile insanı” olarak gören ve oğlunun da aynı kendisinin yaptığı gibi dönüp babasının icra ettiği müziğe başvuracağına inanan sanatçı, her erkek çocuğu gibi, babasının kendisiyle gurur duymasını istediğini belirtiyor. Kendi oğluyla olan ilişkisini de “delice, çılgın, lezzetli ve zamansız bir aşk” olarak tanımlayan Cohen, yolculuğu bir hayat tarzı olarak benimsemiş bir aileden geliyor.
Çocukluğundan bu yana Montreal, Paris, Hydra Adası ve Los Angeles gibi dünyanın dört bir köşesindeki farklı şehirlerde yaşamış olan Cohen'in, yaşamaktan en çok hoşlandığı ülke ise Yunanistan. Çocukluk ve gençlik yıllarının bir kısmını Ege ve Akdeniz sularında geçiren bu müzik insanı, ilk kız arkadaşı, ilk öpücüğü, ilk sigarası gibi hayatının ilklerini yaşadığı Yunanistan'ı halen yılda iki kez ziyaret ediyor. Yolculuk etmekten çok hoşlandığını belirten Cohen ayrıca bir İstanbul âşığı. Bu şehre ikinci kez gelen sanatçı, yolculuk ve tarih kokan ışıklar şehri İstanbul hakkındaki düşüncelerini de şöyle ifade ediyor: “Saatlerce süren bir uçuştan sonra yeni bir şehirde uyandığınızdaki hislerinizi düşünüyorum. Aklıma farklı tatlar, farklı ten renkleri, farklı diller, müzikler, kadın ve erkeklerin birbirlerine karşı farklı davranışlarını keşfetmek geliyor. Bunu öylesine baştan çıkarıcı buluyorum ki… Bu sabah İstanbul'da uyandığımda kendimi keşiflerle ve macerayla geçen bir hayatın içinde bulduğumu hatırlıyorum.” İstanbul, Cohen'in New York, Paris, Atina ve Londra gibi gezmekten en çok zevk aldığı şehirler arasında yer alıyor.
Çok hırslı bir insan olduğunu söyleyen sanatçı, para kazanmak için değil hayranlarını mutlu etmek için müzik yaptığını belirtiyor. Kadınlara her daim iltifatlar yağdıran sanatçı, konser bitiminde de son albümü “Like a Man”den (Adam Gibi) beş adedi yalnızca kadınlara hediye etmeyi uygun gördü. Bis için geri döndüğünde seyirciyi önce “Siz hâlâ burada mısınız?” diyerek güldüren sonra da “Ya siz daha sessiz olun ya da biz gideriz.” diyerek korkutan Cohen, bu esnada babasının da tur menajerliğini üstlenen Mike Scoble ile yine bir Leonard Cohen klasiği olarak sevdiğimiz “Tower of Song”u (Şarkı Kulesi) söyleyerek bizleri mutlu etti. Konseri “Matchbox” (Kibrit Kutusu) adlı şarkısı ile tamamlayan sanatçı, İstanbul gelmesini isterse tekrar misafir olabileceğini de bizlerle paylaşmayı ihmal etmedi.
Cohen merakı ve aşkıyla başlattığımız bu geceyi bizler huzur, müzik ve tatlı bir yorgunlukla kapattık. Eğer olur da Adam Cohen İstanbul'u bir daha teşrif ederse siz de ABD folk/pop müziğinin tadına bir de oğul Cohen yorumuyla varın derim.