KIRKINCIODA Yazı: Zeren Akyar Ressam - Küratör zeren@zerenakyar.com 100.
KIRKINCIODA Yazı: Zeren Akyar Ressam - Küratör zeren@zerenakyar.com 100. Doğumgününde Parisli Bir Fotoğraf Ustası Willy Ronis Bir mesleğe, bir eşe, bir şehre, bir ideolojiye bağlılıkla geçen ve ne mutlu ki bu yolda ürettiklerini bizlerle paylaşmış bir yaşam... Fotoğrafçı Willy Ronis'in 100. yaşını La Monnaie de Paris'teki "Une Poatique de l'Engagement" başlıklı sergiyle kutladık. Geçtiğimiz yıl, eylül ayında kaybettiğimiz sanatçı, 99 yıllık yaşamında 20. yüzyılın Avrupa'sında belli başlı tarihi olaylara tanıklık etmekle kalmamış, aynı zamanda bu tarihi çektiği karelerle ölümsüzleştirmiş. Doğduğu şehir Paris'te, 100. yaşını kutlamak için, bir sergi düzenlemek fikri bizzat sanatçıya aitmiş aslında. 2009'da Arles'daki retrospektif sergisine hazırlanırken bu isteğini belirtmiş. Maalesef bu kutlama, vefatının ardından sanatçıya saygı niteliğinde gerçekleştirildi. 16 Nisan'da açılan sergi, ağustos ayının 22'sinde son buldu. 100. yaşının kutlayan bu ustanın sergisinde arayıp da göremediğimiz eserleri de var. Zaten serginin küratörü Martha Gilli de katalogda buna değiniyor ve bu serginin/katalogun, Ronis'in çalışmalarını ileride daha geniş olarak ele alacak bir giriş gibi görülmesi gerektiğini söylüyor. Paris'te yağmurlu bir ağustos gününde, 7. hattın Pont-Neuf durağında metrodan iniyorum... Şehir turistlere kalmış, desem yeri, hafif hafif çiseleyen yağmurda köprü altında sarmaş dolaş yürüyen genç bir çift dışında herkes elinde kameralar sağa sola koşturmakla meşgul. Pont-Neuf Köprüsü'nden değil de biraz ilerideki tahta köprü Pont-desArts'dan karşıya geçiyorum ve Monnaie de Paris'in geniş merdivenlerini tırmanarak sergi salonuna çıkıyorum. Sergiye geçmeden Sergi, Paris'in, 1930'ların önce, kısaca Willy Fotoğraf: Willy Ronis, otoportre sonlarından bugüne Ronis'in hayatından nostaljik karelerinin yanı sıra Ronis'in işçi sınıfının bahsetmek istiyorum sizlere... Willy Ronis 1910 yaşam koşulları ve dönemin önemli grevlerini yılında, göçmen bir Yahudi ailenin çocuğu olarak belgeleyen çalışmalarını, ayrıca çoğunluğu Doğu Paris'te dünyaya gözlerini açar. Paris, tanınırlığını Avrupa seyahatlerinde çekilmiş ve daha önce büyük ölçüde borçlu olduğu şehir enstantanelerinin yayınlanmamış yolculuk fotoğraflarını sanatseverlerin de baş kahramanı olacaktır ilerleyen yıllarda. Annesi ilgisine sunuyor. piyano dersleri veren bir müzisyen, babası ise portre fotoğrafçısıdır. İlk fotoğraf makinesi de 1926 yılında Yaklaşık 150 eser izleyiciyle buluşurken, Willy Ronis'in babasının hediyesidir; tatil fotoğrafları ve Paris çalışma hayatı düşünüldüğünde bu sergi bir kareleri maceranın başlangıcı olur. Oysa ilk göz retrospektiften ziyade bir başlangıç olarak görünüyor ağrısı müziktir; 7 yaşında başladığı kemanı, 25 göze. Daha önce görme fırsatımız olmayan, belki yaşına kadar elinden bırakmayacaktır. Ancak babası biraz da "köşede kalıp unutulmuş" diyebileceğimiz rahatsızlanır ve 1932 yılında ailesine yardımcı olmak fotoğrafların izleyiciye ulaşması heyecan verici, ancak 18 Yolculuk