Yazı: Yüce Yöney Yalnız, Büyülü ve Karanlık TIM BURTON
SİNEYORUM Yazı: Yüce Yöney Yalnız, Büyülü ve Karanlık TIM BURTON Filmleri mi iç dünyasını anlatıyor, hayalleri mi filmlerini şekillendiriyor? Fantastik tarzı, karanlık yansımalarıyla günümüzün en iyi masal anlatıcısı o. türden teknik ya da felsefi bir açıklama getirmiyor filmlerinde sık rastlanan bu duruma. 'Elimde kahve fincanıyla yatağıma uzanıyorum. Böyle anlarda dikkatimizi dağıtıp derin düşüncelere dalmak için boş zamana ihtiyacımız vardır. İnsanlar bunu hayatlarında yeterince yapmıyor. İşte oanlar, bir ağacın küçük bir karaktere dönüştüğü anlardır.' Kahve bahane aslında, işin doğrusu hayalgücünün önünü açmak, ona güvenmek, inanmak. Nerede kaybediyoruz çocukluğumuzda bizi mutlu eden bu inancı acaba? Herkesin kendi geçmişiyle yüzleşerek vereceği bir cevabı vardır elbette, yine de genellemek mümkün; galiba hepimize dayatılan yetişkinliğin sıkıcı tanımında yatıyor mesele. Tim Burton ise çocukluğundan itibaren beraberinde üçük çocukların ellerine geçirdikleri bir tahta parçasını 'şimdi bu kocaman hortumlu bir filmiş' diyerek oynamaya başlamalarında garipsenecek bir durum yok kuşkusuz. Ama içimizden biri etrafta hiç çocuk yokken fil sesi çıkararak otahta parçasını hareket ettirse, görenlerin gözünde en hafif ifadeyle, saçmalığın bile ötesine düşer herhalde. Gelin görün ki tüm zamanların en yaratıcı yönetmenlerinden Tim Burton'ın yaptığı da pek farklı değil. Birçok filminde hareketsiz nesneler canlanıyor mesela. Film işte, deyip geçmek mümkün ama sözünü ettiğimiz, ofilmi yapmadan önce bu şekilde hayal edebilmek ve aynı şekilde gerçekleştirmek. Burton birçok kişinin beklediği 102 Yolculuk